دانشگاههای آلمان نمرهها را در مقیاس ۱ تا ۴ میسنجند که در آن ۱٫۰ بهترین نمره و ۴٫۰ حداقل قبولی است. برای مقایسهی متقاضیان کشورهای مختلف، معدل خارجی را با فرمولی به این مقیاس تبدیل میکنند که به «فرمول باواریایی اصلاحشده» معروف است.
فرمول
N = 1 + 3 × (Nmax − Nd) / (Nmax − Nmin)
- Nmax: بالاترین نمرهی ممکن در سیستم شما (در ایران ۲۰)
- Nmin: حداقل نمرهی قبولی (در کارشناسی معمولاً ۱۰)
- Nd: معدل شما
یک مثال
اگر معدل کارشناسی شما ۱۶٫۵ باشد:
N = 1 + 3 × (20 − 16.5) / (20 − 10) = 1 + 3 × 0.35 = 2.05
یعنی معدل آلمانی شما حدود ۲٫۰۵ است؛ نمرهای که برای بیشتر برنامههای ارشد دانشگاههای دولتی کافی است.
جدول تبدیل سریع
| معدل ایران (از ۲۰) | معدل آلمانی | برداشت کلی |
|---|---|---|
| ۱۸ | 1.60 | رقابتی برای TU9 |
| ۱۷ | 1.90 | رقابتی برای TU9 |
| ۱۶ | 2.20 | مناسب بیشتر دانشگاههای دولتی |
| ۱۵ | 2.50 | مرز بسیاری از برنامهها |
| ۱۴ | 2.80 | علوم کاربردی و خصوصی |
| ۱۳ | 3.10 | بیشتر دانشگاههای خصوصی |
چند نکته
- بعضی دانشگاهها حداقل نمرهی قبولی را برای مدرک ارشد ایران ۱۲ در نظر میگیرند که نتیجه را کمی تغییر میدهد.
- اگر از طریق uni-assist اپلای کنید، تبدیل معدل را خود uni-assist انجام میدهد.
- معدل تنها معیار نیست. تطابق سرفصلها، مدرک زبان و انگیزهنامه هم وزن دارند.
معدل خودتان را حساب کنید: ابزار تبدیل معدل همین فرمول را اجرا میکند.